حالا دیگر اجتماعات مردمی به صدمین شب خود رسیده و تصور اینکه رفتارها و کنش‌های مردم درگیر تکرار شده باشد، دور از ذهن نیست. با وجود این، هستند افرادی که با خلاقیت‌های خاص خود فضای اجتماعات مردمی را متفاوت کرده‌اند. سوژه ما شغل اصلی‌اش جوشکاری است. یک جرثقیل نیسان هم دارد که در این شب‌ها با ساخت یک ماکت خیبرشکن در ابعاد واقعی و نمایش آن در اجتماعات روی این جرثقیل، سعی می‌کند کنش اجتماعی خود را نسبت به آنچه در این شب‌ها و روزها بر مردم ایران می‌گذرد، نشان دهد. شنبه شب در اجتماع مردم چهارراه احمدآباد به دلیل این خلاقیتش مورد قدردانی قرار گرفت و همین بهانه‌ای شد تا برای گفت‌وگو به سراغش برویم.
محمدرضا ضیاءالدینی دشت خاکی با بیان اینکه از زمان جنگ تحمیلی تاکنون همیشه خودم را مدیون و عقب‌مانده از شهدا می‌دانستم، درباره ایده این کار می‌گوید: در جنگ اخیر با پیشنهاد یکی از دوستان، این ایده به ذهنم رسید. او به من گفت: «جرثقیل تو شبیه لانچر عمل می‌کند. بیا این طرح موشک را اجرا کن. همه جرثقیل‌ها از جلو و پشت سر راننده بلند می‌شوند؛ ولی جرثقیل تو از عقب بالا می‌آید. هم جوشکار هستی و هم فضای کار و توان انجامش را داری. بیا موشکی بساز» و این جرقه در ذهن من ایجاد شد که حالا وقت آن است کاری برای شهدا انجام دهم. به کارگاه رفتم و فکر کردم حالا که قرار است کاری انجام دهم، بزرگ‌ترش را بسازم و نخستین موشک را به اندازه حدود ۸.۵ متر طراحی کردم و ساختم؛ ولی تجربه کافی نداشتم. با این حال روی خودرو نصبش کردیم و حدود ۱۰ شب هم در مسجد محل و اجتماعات میدان شریعتی و احمدآباد به نمایش گذاشتیم.
وی ادامه می‌دهد: موشک اول که به نمایش درآمد، برخی از افراد فنی ایراد گرفتند که عقب آن شبیه پرتاب‌کننده‌های ماهواره‌ای و جلو آن هم شبیه سجیل است و گویا ترکیبی از چند طرح موشک شده است. تصمیم گرفتم موشکی که به واقعیت نزدیک‌تر باشد، بسازم. یک ماه پیش ساخت طرح خیبر ۴ را شروع کردم و الحمدلله ۹۰ درصد شبیه به نمونه اصلی است. طول موشک خیبرشکن واقعی ۱۰.۵ متر و قطر آن ۸۰ سانتیمتر است و من کمی بزرگ‌تر از نمونه واقعی ساختم تا هیبتش بهتر دیده شود. ماکت کنونی که ساختم، از نوک تا آخر دم آن ۱۲.۴۰ متر و قطر آن ۱۱۰ سانتیمتر است. یک بنر هم با مضامینی درباره شهدا و حجاب چاپ کرده و همراه ماکت موشک خیبر، روی جرثقیل سوار کردم. مفاهیم بنر درباره این است که همه ما بدانیم تا ابد مدیون خون شهدا و خانواده‌هایشان هستیم. در زمینه حجاب نیز نوشته هایی درج کردم.
ضیاءالدینی با بیان اینکه در ساخت این موشک از متریال قوطی و ورق استفاده شده، می‌افزاید: داخل موشک را با قوطی‌هایی مانند استخوان‌بندی بدن نهنگ یا دنده‌های بدن انسان طراحی کرده و سپس استخوان‌بندی‌اش را با ورق پوشاندیم.
این هموطن خوش‌ذوق با بیان اینکه خیبرشکن که آماده شد، تصمیم گرفتم آن را ۳۰ شب وقف شهدا کرده و روی خودرو در اجتماعات به نمایش بگذارم و تا الان ۶ شب را ادا کرده‌ام، اظهار می‌کند: یک پرژکتور هم روی خودرو نصب کردم تا به خوبی نمایش داده شود. اوایل با شبی یک‌میلیون و ۵۰۰ هزار تومان موتور برق اجاره می‌کردم؛ ولی کم‌کم موتور برق هم خریدم و تاکنون حدود ۲۷۰ میلیون تومان با هزینه موتور برق برای متریال این ماکت هزینه کرده‌ام. در شب‌های گذشته، خیبرشکن را در خیابان‌های تقاطع هدایت به ابوطالب، حرعاملی، عبدالمطلب و احمدآباد به نمایش گذاشتم. تصمیم دارم در ایام محرم هم افزون بر اجتماعات، موشک را به موکب‌های محرم نیز ببرم.
وی در پاسخ به این پرسش که تأثیرگذاری چنین ماکتی در اجتماعات تا چه حد است، می‌گوید: خودم شخصاً فقط از قاب رسانه، موشک دیده بودم و همیشه دوست داشتم آن را از نزدیک ببینم. برای من به‌عنوان یک فرد معمولی واقعاً عجیب بود و حتی حالا که موفق به ساخت آن شده‌ام، به‌عنوان سازنده، باز هم هیبتش برایم بسیار زیباست. می‌بینم که مردم شب‌ها عکس‌های زیادی با موشک می‌گیرند و خوشحالم که این ماکت جزئی از خاطرات آن‌ها در این شب‌های حماسه خیابان شده است. فکر می‌کنم زحمت اصلی‌ این کار متعلق به امام شهید ماست و ان‌شاءالله ماندگار خواهد بود.
ضیاءالدینی ادامه می‌دهد: امروز در رسانه‌ها شنیدیم که دشمن خیلی به قضیه موشکی ما حساس است و سعی می‌کند آن را کوچک‌ جلوه دهد. موشک یکی از محصولات و صنایع اقتدار کشور ماست و امیدوارم با لطف خدا، قوه الهی و دعاهای ائمه(ع) و شهدا، این موشک به‌عنوان ابزاری برای اقتدار کشور ما باقی بماند.